Polski kuter torpedowy 410

              Kuter torpedowy 410 służył w Marynarce Wojennej od 1958 roku. Była to jednostka radzieckiego typu 'P-6' o konstrukcji
drewnianej. Charakterystyka tego typu przedstawia się następująco:  wyporność: standard 56 ton, pełna: 67,5 ton; prędkość: 45 węzłów;
wymiary: 25,4 x 6,2 x max 1,7 m; uzbrojenie: 4 działka 25 mm/L80 plot typu 2M-3 (2xII), 2 wyrzutnie torpedowe 533 mm, do 12 bomb
głębinowych, możliwość zabrania min; napęd: cztery silniki wysokoprężne typu M5OF o łącznej mocy 4800 KM  (3528 kW); zasięg: 450 Mm
przy prędkości 30 węzłów lub 600 Mm przy 15 w.; załoga: 20 ludzi.

               Na początku lat 1970 marynarka PRL miała 20 jednostek tego typu. Dla porównania dodam, że w tym samym czasie NRD
dysponowała 18 kutrami 'P-6', Kuba - 12, Egipt - 24, Chiny - 80, zaś Nigeria - 3.

               Późniejsze wersje kutrów 'P-6', oznaczane symbolami 'P-8' i 'P-10', wyposażone były w turbiny gazowe.